8-8 2009

hieronder de tekening van Jan van 2 weken geleden.

Deze keer ga ik eerst
een geschilderde droom

langsbrengen
bij Trudy.

Ze vind hem erg mooi.
Even later komt Jan

weer gezellig meetekenen.

Ik begin met een andere

droom van iemand die
net in de
Soerabaya -straat is komen wonen:

Mooie houten vloer,

diep bruin,

gevoelsmatig,

was een hele schoone huis,

zonlicht kwam,

bloemen,

mooi balkon,

veilig gevoel,

het gevoel dat ik thuis was.

Nauwelijks ben ik met deze droom begonnen of er komt een kwade meneer op mij af van Marokkaanse afkomst. Hij wil niet dat we daar zitten te schilderen voor zijn huis. Als we niet in een half uur weg zijn belt hij de politie. De vorige keer dat ik daar zat te schilderen werd ik gefilmd voor het Wishingwellwest project. Dat viel toen al niet in goede aarde. De man schreeuwt zo hard dat er andere bewoners geschrokken op afkomen, terwijl de man wegrijdt. Er wordt nog wat nagepraat over het probleem van inschikken voor dit soort geweld of eigenwijs blijven zitten waar je zit. Jan en ik hebben absoluut geen zin om te provoceren en schuiven een paar deuren verderop. We werken nog een tijdje door maar blijven wel nadenken over het incident. Ik vind het wonderlijk dat je een bedreiging voor iemand kan zijn met zoiets onschuldigs als het schilderen van dromen. Dan roept er iemand vanuit een bovenraam dat ze mijn schilderij heel mooi vindt worden en waar het zal komen te hangen.

1-8 2009

Het zal nu zo ongeveer de 10e keer zijn dat ik in Lombok op straat ga schilderen. Vorige week kwam Jan Coolen meeschilderen op straat. Hij maakte een leuke tekening van de Palembangstraat. Er kwamen wat nieuwsgierige mensen kijken. Een vrouw uit de straat vertelde dat ze niet veel dromen had. Later kwam ze terug om te vertellen dat ze een kind verloren had en dat ze nu zoveel mogelijk in het hier en nu probeerde te zijn. Wel fantaseert ze over een huisje in Portugal. 'Daar wonen minder mensen. Mensen zijn veel aardiger voor elkaar' zegt ze. Ik schrijf het op voor een later schilderij. Nu ben ik bezig met de kinderdroom van een vrouw uit de van Riebeeckstraat. Hij gaat over de angst voor een grote overstroming. Ik probeer veel groen erin te verwerken en de overstromingsgolf niet enkel dreigend maar ook een beetje humoristisch. Voordat ik deze ga afmaken moet ik eerst 3 andere opzetten afwerken.
Deze week schilder ik de droom van iemand uit de Ternatenstraat. Hij gaat over een spin die in een schorpioen verandert. Ook eng. Maar ook hier probeer ik weer veel groen en gezelligs toe te voegen. Een klein jongetje komt kijken en vertelt spontaan zijn droom: een krokodil klimt op het dak. Hij gaat alles opeten: het dak, de stoel, de tv. Ik schrijf hem op voor later. Ook krijg ik gezelschap van twee andere jongetjes. Spontaan gaan ze een huis schilderen in mijn schetsboekje.
Er wordt nog druk geposeert met voetballen en dan besluit ik weer naar huis te gaan.